كه از آن ارواح « 1 » كه به وسايط « 2 » نور يافت به خاندان آن واسطه به مناسبت خود « 3 » ارادت « 4 » آورد در دنيا . و خلّت محبتى « 5 » باشد كه هنوز به كمال نباشد زيرا كه اسم خلّت دلالت دارد بر تخلّل و تخلّل بين اثنين « 6 » بود . و محبّت سه نوع باشد : اوّل : محبت انسانيه « 7 » كه مركوز است در جبلّت « 8 » انسانيه « 9 » و اين دو قسم بود : اوّل روحانى كه نتايج آن تالّه باشد و علوم عقليه و افعال خير و اخلاق مرضيه « 10 » كه مؤمن و كافر در آن شريك باشند . و ثانى نفسانى كه نتايج آن محبوبات شهويه ( آ : برگ 36 ب ) باشد چنانك « 11 » « نسا « 12 » و ابنا « 13 » و قناطير مقنطرة « 14 » از زر و نقره و خيل و انعام و حرث كه متاع حيات دنياست « 15 » » و دوم : محبّت ايمانيه كه نتيجه نور ايمان است ، پس هر كرا نور « 16 » ايمان ازيد بود محبت او . ( ت ) ازيد باشد و علامت اين محبت استيلاى محبت موافقت باشد بر دل « 17 » .

--> ( 1 ) ل : ندارد ، ن : از آن ارواحى . ( 2 ) ل : به‌واسطه . ( 3 ) ل : به خانه مناسب خود . ( 4 ) ارادت : و هى الاجابة لدواعى الحقيقة طوعا و جمره نار المحبة فى القلب مقتضية لاجابة دواعى الحقيقة . براى تفصيل رك به : منازل السائرين ، ص 117 . كاشى : اصطلاحات الصوفية ، ص 7 . جرجانى : رسالهء التعريفات ، ص 6 . محمّد على تهانوى : كتاب كشاف اصطلاحات الفنون ، ج 2 ، ص 552 . و رساله ذكريه چاپ تهران ، ص 57 . على همدانى گفته : ارادت ثمره معرفت و مفتاح ولايت مكانست . . . ص 59 . . . و حقيقت ارادت آن است كه ارادت تو در ارادت او گم شود تا يك ذرّه از ارادت تو باقى بود خودپرست باشى : تا از خودپرستى فارغ نشوى ، خداپرستى نتواند شد . ( 5 ) گ : محنتى . ( 6 ) ل ، گ : الاثنين . ( 7 ) گ : انسانيت . ( 8 ) آ ، ن : حيلت . ( 9 ) آ ، ب ، ل : ندارد . ( 10 ) آ : عرصيه . ( 11 ) گ : چنان كه . ( 12 ) آ : بسا . ( 13 ) ل : اين . ( 14 ) آ : فقطره . ( 15 ) قرآن مجيد 3 ( سوره آل عمران ) : 14 زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الْأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا . ( 1 - 26 ) ( 3 : 14 ) ( 16 ) گ : هر كر انوار ، ت : برگ 30 الف . ( 17 ) ب : ندارد .